Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα https://i-epikaira.blogspot.com
Τα σημαντικότερα συμπεράσματα από το συνέδριο «Μεταπολίτευση: 50 χρόνια μετά» -που κάποιοι το αποκάλεσαν και «πρόβα συγκυβέρνησης»-, κατά την ταπεινή μας άποψη, αφορούσαν κυρίως στα εθνικά ζητήματα και δη τα ελληνοτουρκικά. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν οι τοποθετήσεις Σαμαρά – Μπακογιάννη.
Η Ντ. Μπακογιάννη αφού επανέλαβε τη γνωστή της θέση σύμφωνα με την οποία «πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι το Αιγαίο δεν είναι μόνο ελληνική θάλασσα» -σαφής αναφορά στη Μαδρίτη και τις θέσεις Σημίτη-Ροζάκη–ΕΛΙΑΜΕΠ-, διερωτήθηκε εάν «υπάρχει σήμερα ένα παράθυρο ευκαιρίας για την Ελλάδα, με αυτά τα δεδομένα; Κατά τη γνώμη μου υπάρχει, όμως “το τανγκό θέλει δύο”. Αν όμως δοθεί πραγματική ευκαιρία, θα πρέπει η Ελλάδα να προχωρήσει; Εδώ υπάρχει η προϋπόθεση της εθνικής συναίνεσης».
Παρακολουθήστε το σχετικό βίντεο:
Μετά ταύτα ο τέως πρωθυπουργός Αντ. Σαμαράς έλαβε τον λόγο και είπε: «Γιατί ζητάς τη συναίνεση των άλλων εφόσον είσαι κυβέρνηση;» ενώ διευκρίνισε, «όταν… ακούω τη λέξη συναίνεση και με τα τρία κόμματα και μέσα στην κυβέρνηση, αυτό μυρίζει διάθεση συνθηκολόγησης και όχι συναίνεσης και εννοώ για τα εθνικά ζητήματα».
Εύλογο λοιπόν το ερώτημα που θέτουν πολλοί (1 και 2): Ποιος είναι άραγε ο σκοπός της κυβέρνησης Μητσοτάκη η οποία ζητά μετ’ επιτάσεως συναίνεση από τα τρία -τουλάχιστον- μεγάλα κόμματα στα ελληνοτουρκικά; Δεδομένου μάλιστα ο πρωθυπουργός ηγείται μιας σταθερής κυβέρνησης, δίχως ισχυρή αντιπολίτευση;
Το απόρρητο «σχέδιο 180»
Την απάντηση δίνει ένα παλαιότερο αποκαλυπτικό δημοσίευμα της «Εστίας της Κυριακής» (28/05/23) του Μανώλη Κοττάκη:
«Το απόρρητο σχέδιο «180» προβλέπει:
1. Συνάντηση κορυφής μεταξύ των δύο ηγετών Ελλάδος και Τουρκίας στον οποίο θα συμφωνηθεί η εγκατάλειψη των διερευνητικών επαφών και αντί αυτών οι απευθείας διαπραγματεύσεις, φαινομενικά χωρίς την μεσολάβηση τρίτου (κατά το πρότυπο των Πρεσπών) σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών.
2. Στόχος των διαπραγματεύσεων εξπρές θα είναι σε πρώτη φάση η υπογραφή συμφώνου μη επίθεσης μεταξύ των δύο χωρών για να βελτιωθεί η ατμόσφαιρα και η επίλυση του ζητήματος των χωρικών υδάτων. Η Ελλάς επειδή πρόκειται για μονομερές δικαίωμα δεν πρόκειται να ζητήσει την συναίνεση της Άγκυρας αλλά την κατανόηση της. Σύμφωνα με το σχέδιο θα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια στις ακτές της Ηπειρωτικής Ελλάδας, στις ακτές της Εύβοιας και στις ακτές νοτίως της Κρήτης. Ενώ θα αυξήσει τα χωρικά της ύδατα κατά τρόπο διαφοροποιημένο ανά περιοχή στα 7 ή τα 9 μίλια ώστε να διευκολύνει την Τουρκία να αποκτήσει διαδρόμους ιδιοκτησίας της για την ναυσιπλοία της και το πολεμικό ναυτικό της σε όλο το Αιγαίο. Ακόμη και στο μέσον του, δυτικά του 25ου μεσημβρινού στις πλάτες της άμυνας των νησιών του Αιγαίου. Με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει στο βαθύ μέλλον αν δεν μας καλύπτει το Σύμφωνο Μη Επίθεσης. Το θέμα των χωρικών υδάτων έχει επίσης τεράστια σημασία για το ζήτημα της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Βοσπόρου που επηρεάζει άμεσα τις ρωσοτουρκικές και τις αμερικανορωσικές σχέσεις.
3. Ψήφιση συνυποσχετικού Ελλάδος-Τουρκίας για την παραπομπή των δύσκολων προς επίλυση διαφορών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης προκειμένου να αποφύγουν την πολιτική ευθύνη για την τελική λύση οι δύο κυβερνήσεις. Σε αυτό προτείνεται να ενταχθούν οι διαφορές για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και την Υφαλοκρηπίδα καθώς και το αίτημα της Τουρκίας για την αποστρατιωτικοποίηση των νήσων. Σε ό,τι αφορά το συνυποσχετικό η Ελλάδα θέλει προηγουμένως να καταλήξει σε υπογραφή συνυποσχετικού με την Αλβανία για τις θαλάσσιες ζώνες και γι’ αυτό είναι δυστυχώς υποτονική στο ζήτημα της φυλάκισης του μειονοτικού Δημάρχου Χιμάρας Φρέντι Μπελέρη».
Το νομικό υπόβαθρο
Το κατά πόσο το απόρρητο «σχέδιο 180» βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο εφαρμογής το αφήνουμε στην κρίση του καθενός. Όσον αφορά στον «μαγικό αριθμό 180», διευκρινίζεται ότι σύμφωνα με το «Άρθρο 28» του Συντάγματος:
«1. Oι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. H εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας.
2. Για να εξυπηρετηθεί σπουδαίο εθνικό συμφέρον και να προαχθεί η συνεργασία με άλλα κράτη, μπορεί να αναγνωρισθούν, με συνθήκη ή συμφωνία, σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Για την ψήφιση νόμου που κυρώνει αυτή τη συνθήκη ή συμφωνία απαιτείται πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών [ήτοι 180…].
3. H Ελλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας και με τον όρο της αμοιβαιότητας».
Δηλαδή μια ενισχυμένη πλειοψηφία στη Βουλή είναι αρκετή για την εκχώρηση ακόμη και εθνικής κυριαρχίας(;). Υπό αυτό το πρίσμα γίνεται κατανοητό γιατί η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιζητά εναγωνίως τη «συναίνεση». Γι’ αυτόν τον λόγο και ο Αντ. Σαμαράς -ο οποίος γνωρίζει προφανώς το παρασκήνιο-, ξεκαθαρίζει ότι «όταν… ακούω τη λέξη συναίνεση… αυτό μυρίζει διάθεση συνθηκολόγησης».
Αν θέλετε μάλιστα να το πάμε και ένα βήμα παρά πέρα, ένας από τους λόγους που παραιτήθηκε ο Κώστας Καραμανλής, ήταν -εκτός το θέμα του «γάμου» που γνώριζε ότι θα τεθεί επί τάπητος- και η κυοφορούμενη μειοδοσία στα ελληνοτουρκικά -αφορά το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο (1 και 2)- η οποία προλειαίνεται από συγκεκριμένους κύκλους εδώ και χρόνια ενώ πλέον βρίσκεται στην τελική ευθεία (1, 2, 3 και 4).
Συνεχίστε την ανάγνωση του άρθρου στη σελίδα Το απόρρητο «σχέδιο 180»: Από το ελληνοτουρκικό «Σύμφωνο Φιλίας» του 1930, στη «Διακήρυξη των Αθηνών»! | iEpikaira (i-epikaira.blogspot.com)
Discover more from
Subscribe to get the latest posts sent to your email.