Το Ιράν βρίσκεται σε μια μακρά διαδικασία εσωτερικής αποσύνθεσης, όμως η εξέλιξη αυτή δεν μπορεί να διαβαστεί με απλουστευτικά σχήματα τύπου «Βενεζουέλα» ή με σενάρια άμεσης ξένης επέμβασης.
Στη νέα συζήτηση, ο Δημήτρης Σταθακόπουλος και ο πρέσβης Γιώργος Αϋφαντής επιχειρούν μια νηφάλια και στρατηγική αποτίμηση της κατάστασης στο Ιράν, εξετάζοντας τις κοινωνικές εξεγέρσεις από το 1979 μέχρι σήμερα, τις εσωτερικές ρωγμές του καθεστώτος και τις γεωπολιτικές ισορροπίες που καθιστούν την ιρανική περίπτωση μοναδική.
Το Ιράν αποτελεί ένα από τα πλέον παρεξηγημένα γεωπολιτικά υποκείμενα του σύγχρονου διεθνούς συστήματος. Συχνά παρουσιάζεται μέσα από απλουστευτικά σχήματα, είτε ως «επόμενη Βενεζουέλα» είτε ως κράτος που μπορεί να καταρρεύσει μέσω εξωτερικής στρατιωτικής πίεσης. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη και απαιτεί βαθύτερη κατανόηση των εσωτερικών και διεθνών παραμέτρων που το καθορίζουν.
Στη συζήτηση με τον Δημήτρη Σταθακόπουλο και τον πρέσβη Γιώργο Αϋφαντή, αναδεικνύεται αρχικά το γεγονός ότι οι κοινωνικές εξεγέρσεις στο Ιράν δεν αποτελούν νέο φαινόμενο. Από το 1979 μέχρι σήμερα, το ιρανικό καθεστώς αντιμετωπίζει επαναλαμβανόμενες κοινωνικές εντάσεις, οι οποίες δεν έχουν πάντα ιδεολογικό χαρακτήρα, αλλά συχνά σχετίζονται με κοινωνικές ανισότητες, εθνοτικές διαφοροποιήσεις και εσωτερικούς συσχετισμούς ισχύος. Οι εξεγέρσεις αυτές θυμίζουν σε ορισμένα σημεία την Τουρκία, όχι όμως ως προς τη δομή του κράτους, αλλά ως προς τη μακροχρόνια κοινωνική πίεση κάτω από ένα ισχυρό καθεστώς.
Κεντρικό συμπέρασμα της συζήτησης είναι ότι το Ιράν δεν είναι Βενεζουέλα. Δεν πρόκειται για ένα κράτος που μπορεί να απομονωθεί πλήρως ή να καταρρεύσει μέσω οικονομικής ασφυξίας και εξωτερικών παρεμβάσεων. Το Ιράν διαθέτει βαθιά κρατική δομή, ισχυρούς μηχανισμούς ασφαλείας και, κυρίως, ενσωμάτωση σε ευρύτερα γεωπολιτικά πρότζεκτ που το καθιστούν κρίσιμο παίκτη στο ευρασιατικό σύστημα ισχύος.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η εσωτερική διχοστασία εντός του ιρανικού καθεστώτος. Δεν πρόκειται για ένα απολύτως ενιαίο μπλοκ, αλλά για ένα σύστημα με ανταγωνιστικές φατρίες, διαφορετικές στρατηγικές προσεγγίσεις και αποκλίνοντα συμφέροντα. Αυτή η εσωτερική ρωγμή είναι, σύμφωνα με τον πρέσβη Αϋφαντή, ο βασικός μηχανισμός μέσω του οποίου μπορεί να επέλθει αλλαγή – όχι μέσω άμεσης αμερικανικής επέμβασης, αλλά μέσα από εσωτερική φθορά και αναδιάταξη ισχύος.
Τελικά, το Ιράν πρέπει να ιδωθεί ως μέρος μιας ευρύτερης γεωπολιτικής σύγκρουσης, όπου εμπλέκονται οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα. Η κατανόηση αυτής της μεγάλης εικόνας είναι απαραίτητη για να διαβαστούν σωστά οι εξελίξεις και να αποφευχθούν επικίνδυνες απλουστεύσεις.
Ιράν #Γεωπολιτική #ΜέσηΑνατολή #Σταθακόπουλος #Αϋφαντής #ΚαθεστώςΙράν #ΔιεθνείςΣχέσεις #ΆμυναΓεωστρατηγική
Παρακολουθείστε και αυτό:
Αλλά και αυτό:
Discover more from
Subscribe to get the latest posts sent to your email.