Πώς ο αγώνας για την Ένωση κατήντησε τελικά τραγελαφική δοτή «ανεξαρτησία»

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα https://simerini.sigmalive.com/

Γράφει η Φανούλα Αργυρού

Κύπρος ενωμένη, δημοκρατική με ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Στις 19 Φεβρουαρίου 2024 θα έχουμε ακόμα μια επέτειο σημαντική στην ιστορία αυτής της μικρής, πολυβασανισμένης πατρίδας. Τη συμφωνία για μια υπό τύπο Δημοκρατία με ένα Σύνταγμα γραμμένο από τους αποικιοκράτες Βρετανούς και τον συντάκτη του σχεδίου «Επανάκτησης της Κύπρου» του 1956, Τούρκο συνταγματολόγο (και για λίγο και Πρωθυπουργό της Τουρκίας) Δρα Νιχάτ Ερίμ, προ-αποφασισμένο στην αποτυχία…

Οι Βρετανοί τον Δρα Ερίμ τον χαρακτήρισαν ως τον «αρχιτέκτονα των Συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου»…

Ήταν μια προετοιμασία με ευρύτερους τουρκικούς στόχους (η Ανεξαρτησία), οι οποίοι ξεκίνησαν να υλοποιούνται και πριν από την ανακήρυξή της… Παράλληλα με τη μονομερή και ενυπόγραφη εγκατάλειψη της Ενώσεως από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, δίχως τη γνώση και έγκριση του λαού και του Στρατηγού Γρίβα-Διγενή. Τον οποίο ο ίδιος διόρισε ως τον στρατιωτικό αρχηγό ενός ένοπλου αγώνος για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα! Και των αμούστακων παιδιών της πατρίδας μας, που θυσιάζονταν στα βουνά, τα λαγκάδια και τις αγχόνες των φυλακών των αποικιοκρατών υπέρ Πίστεως και Πατρίδος, για Ένωση, όπως ορκίστηκε πρώτος ο ίδιος (ο Μακάριος) και τους όρκιζαν και εκείνους κατά συρροήν…

Ιδού τι είπε ακόμα πριν ξεκινήσει ο Αγώνας της ΕΟΚΑ 1.4.1955:

Μακάριος – 16.1.1955, Εκκλησία Φανερωμένης: «Το ξεκαθαρίζουμε γι’ ακόμα μια φορά ότι θα απορρίψουμε το Σύνταγμα και κάθε συνεργασία με την Κυβέρνηση και ότι θα θεωρούμε ως εχθρούς του εθνικού μας στόχου εκείνους που θα ενδώσουν στις συνταγματικές πιέσεις της κυβέρνησης. Θα αποκαλέσουμε τέτοια πρόσωπα ως προδότες και δεν θα μπορούμε να τους προστατεύσουμε από την οργή του λαού».

Και όμως:

23.6.1958: Ο εθναρχικός σύμβουλος Ζήνωνας Ρωσσίδης μετέφερε στον Βρετανό Πρέσβη στην Αθήνα την απόφαση του Μακαρίου (που διέμενε πλουσιοπάροχα στο πολυτελές ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία» μετά την επιστροφή του από τις Σεϋχέλλες μέχρι την επάνοδό του στην Κύπρο*) ότι ήταν έτοιμος για συνομιλίες για ένα Σύνταγμα παραμερίζοντας την ΄Ενωση.

22.9.1958: O κυβερνήτης Σερ Χιου Φουτ έστειλε την Σοσιαλίστρια/Εργατική βουλευτή (και πρώην δημοσιογράφο της αριστερής Tribune), Μπάρμπαρα Κάσλ, στην Αθήνα και εξασφάλισε την εγκατάλειψη της Ενώσεως κατ’ ιδίαν.

27.9.1958: Ο Μακάριος παρέδωσε ενυπόγραφη επιστολή στον Βρετανό Πρέσβη στην Αθήνα, μεταβιβάζοντας επισήμως προς την Κυβέρνηση της Αυτού Μεγαλειότητος την εγκατάλειψη της Ενώσεως για στάτους ανεξαρτησίας…

Με τον Βρετανό Πρέσβη να γράφει στο Φόρεϊν Όφις, με αντίγραφα στις πρεσβείες στο Λονδίνο της Άγκυρας, της Ουάσιγκτον και αντιπροσωπία στο ΝΑΤΟ, 4.10.1958: «Αν δεν μπορούμε να πούμε ότι το σχέδιό μας από μόνο του θα οδηγήσει στη διχοτόμηση, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι είναι επειδή από μόνο του θα δημιουργήσει τις συνθήκες που θα οδηγήσουν στη διχοτόμηση. Αυτό είναι, βέβαια, που πιστεύουν και οι Έλληνες».

Γι’ αυτό το… αποτέλεσμα πανηγύριζαν επιστρέφοντας Μακάριος και Καραμανλής, μετά την αποδοχή των Συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου στο Lancaster House, στο Λονδίνο, στις 19 Φεβρουάριου 1959. Με τον Υπ. Εξωτερικών της μητέρας Ελλάδας Ευάγγελο Αβέρωφ να ζητά από τους Βρετανούς να του δείξουν τα σχέδια διχοτόμησής των (1957). Αλλά να εισπράττει την απάντηση της ανοικτής παλάμης, ότι αυτά ήταν μόνο για τα μάτια των ιδίων…

Όσο για τις δικαιολογίες ότι τάχα ο Μακάριος πιέστηκε στο Λονδίνο και δεν γνώριζε για τα όσα συμφώνησε ο ‘Ελληνας Πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής με τον Α. Μεντερές στη Ζυρίχη, ήταν ένα θέατρο για να καλυφθούν οι απαράδεκτες ΜΟΝΟΜΕΡΕΙΣ υποχωρήσεις του.

Το ότι ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ενημερωνόταν πλήρως για όλα από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή το είπε και ο Ευάγγελος Αβέρωφ, κατά τις συνομιλίες στο Λονδίνο, αλλά το επιβεβαίωσε χρόνια αργότερα και ο διπλωμάτης κ. Πέτρος Μολυβιάτης, ο οποίος βρίσκεται εν ζωή.

Η συγγραφέας ευχαριστεί τον διακεκριμένο συμπατριώτη μας, αρχιτέκτονα κ. Χάρη Φεραίο, από τη Λευκωσία, ο οποίος, στις 14 Μαΐου 2014, της επιβεβαίωσε την τόσο σημαντική αυτή πληροφορία, επικοινωνώντας με το Ίδρυμα Κ. Καραμανλή και αποσπώντας -μέσω της γραμματέως κυρίας Στέλλας Μεσσίνη- τη δήλωση από τον κ. Πέτρο Μολυβιάτη πως «επιβεβαιώνει ότι πράγματι ήταν αυτός που, από το Υπουργείο των Εξωτερικών, μετέφερε τα συμφωνούμενα στη Ζυρίχη στον Μακάριο».

13 Δεκεμβρίου 1958: Σερ Χιου Φου προς τον Υπουργό Αποικιών:

«… Πολλοί Ελληνοκύπριοι μιλούν ωσάν και μπορεί ένας να υποθέσει ότι το βρετανικό σχέδιο θα παραμεριστεί και θα κληθεί διάσκεψη με ελληνικούς όρους. Ακόμα δεν φαίνεται να αντιλαμβάνονται πόσο σύντομα οι τουρκικές πρόνοιες θα μπουν σε εφαρμογή».

Με την ειρωνεία να μαθαίνουμε από τα βρετανικά αρχεία ότι οι Βρετανοί, που δεν βάζουν όλα τους τα αβγά σε ένα καλάθι, μελετούσαν παράλληλα το 1958, σε περίπτωση ναυαγίου και νοουμένου ότι οι ίδιοι διατηρούσαν κάποιες περιοχές, πιθανότητες Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα! Βασισμένοι σε δηλώσεις του τότε Βασιλέως των Ελλήνων σε συνεντεύξεις του, ότι ήταν πρόθυμος να ικανοποιήσει την Τουρκία με ανταλλάγματα αν ήταν να γίνει η Ένωση…

Συνεχίστε την ανάγνωση του άρθρου στη σελίδα Πώς ο αγώνας για την Ένωση κατήντησε τελικά τραγελαφική δοτή «ανεξαρτησία» (sigmalive.com)