Το βέτο είναι η δύναμη των μικρών κρατών και η Γερμανο-Γαλλική Ευρωπαϊκή Ένωση

28/11/23

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα https://simerini.sigmalive.com/

Γράφει ο Σάββας Ιακωβίδης

Γάλλοι και Γερμανοί γνωρίζουν πολύ καλά ποιο είναι το εθνικό συμφέρον τους, που δεν είναι το ευρύτερο ευρωπαϊκό. Μέσα σε αυτό το νέο, ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον μιας διχασμένης ΕΕ, Ελλάδα και Κύπρος είναι έτοιμες να διεκδικήσουν τα δικά τους συμφέροντα, ακόμα και με το βέτο; Θα αντισταθούν με άλλους εταίρους στην προωθούμενη κατάργησή του; Ή θα υποταχθούν στη μοίρα των αδυνάτων;

Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας αναφέρθηκε πρόσφατα στο σημαντικό ζήτημα της προωθούμενης κατάργησης του βέτο. Ο Ν. Χριστοδουλίδης, σε επιπόλαιες δηλώσεις του (12/11/2023) προκάλεσε σύγχυση και ερωτηματικά για την πολιτική της Λευκωσίας, όταν δήλωσε ότι ήταν έτοιμος να συζητήσει κατάργηση της ομοφωνίας σε αποφάσεις της ΕΕ, σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, εφόσον καταδειχτεί ότι θα ενισχύσει την ΕΕ. Όμως, έσπευσε αμέσως να διευκρινίσει πως, προϋπόθεση της κατάργησης του βέτο, είναι να απαντηθεί το διττό ερώτημα: Ποιο είναι και πώς καθορίζεται το ευρωπαϊκό συμφέρον. Πρόσθεσε ότι η Κύπρος είναι «σαφώς υπέρ της στρατηγικής αυτονομίας της ΕΕ».

Ο Πρόεδρος έθεσε δύο κρίσιμης σημασίας, για την ΕΕ, ζητήματα: Τη στρατηγική αυτονομία και την κατάργηση του βέτο. Αφορούν αμεσότατα την Κύπρο και την Ελλάδα, σε συνάρτηση κυρίως προς τη Γαλλία και τη Γερμανία, χώρες με τις οποίες Αθήνα και Λευκωσία διατηρούν στενότατους δεσμούς. Η στρατηγική αυτονομία, από το 2017, έχει γίνει η σημαία της ευρωπαϊκής πολιτικής του Γάλλου Προέδρου, Μακρόν, με τη γνωστή, βαρυσήμαντη ομιλία του στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Σε συνέντευξή του (Le grand continent, 16/11/2020) προσδιόρισε τη στρατηγική αυτονομία ως εξής:

«Να επιλέγουμε τους δικούς μας κανόνες για μας. Δεν είμαστε οι Ηνωμένες Πολιτείες. Πιστεύω ότι είναι απαραίτητο η Ευρώπη μας να ξαναβρεί τους τρόπους και τα μέσα να αποφασίζει για την ίδια, να στηρίζεται στην ίδια, να μην εξαρτάται από άλλους. Γι’ αυτό πιστεύω ότι η στρατηγική αυτονομία και η κυριαρχία της Ευρώπης είναι πολύ ισχυρές. Συνεπώς είναι ανυπόφορο η διεθνής πολιτική μας να εξαρτάται ή να ρυμουλκείται από τις ΗΠΑ» (δες και σημαντικό άρθρο Γιοζέπ Μπορέλ, Υπάτου Εκπροσώπου της ΕΕ για την εξωτερική πολιτική και Αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: «Γιατί είναι σημαντική η ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία», 3/12/2020).

Δυστυχώς αυτό έγινε στην περίπτωση της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, αυτό συμβαίνει με τον πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς. Εξαιτίας ακριβώς της ανυπαρξίας κοινής εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, η ΕΕ είναι ένας μοναξιασμένος παρατηρητής που ρυμουλκείται από τα γεγονότα και τις ΗΠΑ, οι οποίες καθόρισαν και στο Ουκρανικό και στο Μεσανατολικό τους κανόνες του γεωπολιτικού παιχνιδιού. Ο Ν. Χριστοδουλίδης συμμετέσχε (13/11/2023) σε δείπνο εργασίας, που συγκάλεσε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, και φιλοξένησε ο Καγκελάριος της Γερμανίας, Όλαφ Σολτς, στο Βερολίνο. Σε αυτό συζητήθηκε η Στρατηγική Ατζέντα της ΕΕ για το 2024-2029. Ο Κύπριος Πρόεδρος επέμεινε ξανά στο ξεκαθάρισμα του «ευρωπαϊκού συμφέροντος» και πώς προστατεύονται τα συμφέροντα των κρατών-μελών της Ένωσης. Εδώ και μια τουλάχιστον 10ετία γίνεται συζήτηση για τη στρατηγική αυτονομία της Ένωσης, αλλά… δεν φαίνεται φως στην άκρη της σήραγγας εξαιτίας αντικρουόμενων εθνικών συμφερόντων και πολιτικών των κρατών-μελών.

Συνεχίστε την ανάγνωση του άρθρου στην ιστοσελίδα: Το βέτο είναι η δύναμη των μικρών κρατών και η Γερμανο-Γαλλική Ευρωπαϊκή Ένωση (sigmalive.com)