Ελληνοτουρκικές αερομαχίες – 5 +2 ιστορίες αγάπης και φροντίδας – Η Μάχη του Αιγαίου – Aegean Battle

---

---

Αιγαίο…

Το λίκνο του Ελληνικού πολιτισμού

Το κέντρο βάρους της ύπαρξης των Ελλήνων

Που για πρώτη φορά συνάντησαν τη μοίρα τους

εκείνο το πρωινό του Σεπτέμβρη στην παραλία του Μαραθώνα.

Ελλήνων προμαχούντες 10.000 Αθηναίοι και 1.000 Πλαταιείς

ανέλαβαν το ρόλο του κυματοθραύστη των εξ’ ανατολών ορδών.

Και από τότε συνεπείς στο καθήκον αυτό οι Έλληνες,

υπερασπίζονται το Αιγαίο,

γιατί ελεύθερο κι Ελληνικό Αιγαίο,

σημαίνει  ελεύθερη ανθρωπότητα.

Το 1962 ξεκινάει η αεροπορική Μάχη του Αιγαίου.

Μετά από έντονες σκοτεινές και παρασκηνιακές διεργασίες από την πλευρά της Τουρκίας, το Ανώτατο Συμμαχικό Στρατηγείο παραχωρεί για σκοπούς Έγκαιρης Προειδοποίησης το Ανατολικό Αιγαίο, στο Αεροπορικό Κέντρο Επιχειρήσεων Εσκι Σεχίρ (EW45). Οι αντιδράσεις στο Ελληνικό Αρχηγείο Αεροπορίας είναι μεγάλες.

Η κατάσταση εκτραχύνεται τα Χριστούγεννα του 1963 με την τουρκοκυπριακή ανταρσία στην Κύπρο. Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη προβαίνουν σε μαζικές υπερπτήσεις πάνω από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Το  Αεροπορικό Κέντρο Επιχειρήσεων Εσκι Σεχίρ αρνείται τις παραβιάσεις. Το Ελληνικό Αρχηγείο Αεροπορίας αποστέλλει σήμα στον Ανώτατο Συμμαχικό Διοικητή Ευρώπης δηλώνοντας ότι αναλαμβάνει ξανά την ευθύνη για την προστασία του Ελληνικού Εθνικού Εναερίου Χώρου, χωρίς καμιά αναφορά στην περιοχή ευθύνης του Εσκι Σεχίρ. Ο Συμμαχικός Διοικητής απαντά θετικά.

Οι παραβιάσεις σταματούν, μέχρι το Νοέμβριο του 1967. Στην Κύπρο λαμβάνει χώρα η προβοκάτσια της Κοφίνου, ενώ στο Ανατολικό Αιγαίο ξεκινούν ξανά οι παραβιάσεις με χαμηλές πτήσεις που σπάζουν τα τζάμια των σπιτιών. Αρχηγός Αεροπορίας, ο Υποπτέραρχος Ιωάννης Αναγνωστόπουλος που στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ήταν ένας από τους αεροπόρους που κατέρριψαν γερμανικά αερωθούμενα Me 109. Ο Αρχηγός απειλεί τον Συμμαχικό Διοικητή πως αν οι τουρκικές παραβιάσεις δεν σταματήσουν, θα ξεκινήσουν οι καταρρίψεις !!!

Οι παραβιάσεις σταματούν, αλλά ο Αρχηγός το επόμενο διάστημα αποστρατεύεται.

Ιστορία αγάπης και φροντίδας Νο1

Στις  22 Ιουλίου 1974, δεύτερη ημέρα εισβολής στην Κύπρο, δύο Ελληνικά F-5 της  337 Μοίρας Αναχαιτήσεως Ημέρας από την 111 Πτέρυγα Μάχης στην Νέα Αγχίαλο, λαμβάνουν εντολή στις 12:00 να απογειωθούν για να αναγνωρίσουν άγνωστα ίχνη που εμφανίζονταν στα ραντάρ του Συστήματος Εγκαίρου Προειδοποιήσεως.

Επικεφαλής του σχηματισμού ο Υποσμηναγός Ιωάννης Δινόπουλος και Νο2 ο Ανθυποσμηναγός Θωμάς Σκαμπαρδώνης.

Κατά την απογείωση ο Δινόπουλος «χάνει» τον ασύρματο του αεροσκάφους και έτσι ο νεαρός Ανθυποσμηναγός Σκαμπαρδώνης αναλαμβάνει να ηγηθεί, αφού ο Δινόπουλος του εξήγησε την κατάσταση με νοήματα.

Μεταξύ Λήμνου και Αγ. Ευστρατίου τα Ελληνικά F-5 διασταυρώνονται με δύο τουρκικά F-102, ενώ είχαν ταχύτητα περίπου 450 μίλια. Ελάχιστα δευτερόλεπτα μετά, τα δύο Τουρκικά F-102 περνούν αριστερά του Σκαμπαρδώνη, σε απόσταση μικρότερη από χίλια πεντακόσια πόδια.

Ο Υποσμηναγός Δινόπουλος σαν Νο.2 , ακολουθεί σε σχετικά μεγάλη απόσταση. Με αυτόν τον τρόπο έχει την ευχέρεια να ελέγχει τις κινήσεις του Σκαμπαρδώνη, καθώς και τον περιβάλλοντα χώρο.

Οι δυο τούρκοι χειριστές θεωρούν οτι ο Σκαμπαρδώνης πετάει μόνος του και στρέφουν με μοναδικό σκοπό, να τον εγκλωβίσουν για μια φαινομενικά εύκολη κατάρριψη . Ενστικτωδώς ο Σκαμπαρδώνης ξεκινάει αριστερόστροφους ελιγμούς μάχης με πολλά G και διατηρεί τη δυνατότητα να ελέγχει και τους δύο αντιπάλους του, στην “Ώρα 8″, δηλαδή πίσω και αριστερά του.

Ο Δινόπουλος, που ακολουθεί το Σκαμπαρδώνη από μεγαλύτερο ύψος, δεν γίνεται αντιληπτός από τους Τούρκους χειριστές. Από ψηλά, παρακολουθεί με κάθε λεπτομέρεια όλη την εξέλιξη της αερομαχίας, πετώντας προς την περιοχή της εμπλοκής. Ξαφνικά βλέπει τις καταπακτές του Νο.1 του Τουρκικού σχηματισμού να ανοίγουν και ελάχιστα δευτερόλεπτα μετά, ένα βλήμα Falcon να εκτοξεύεται εναντίον του Σκαμπαρδώνη.

Οι διακόπτες των πυραύλων γυρνούν στο “on” και μετά από λίγο ο πρώτος πύραυλος εκτοξεύεται εναντίον του F-102 που είχε πριν λίγο βάλει κατά του Σκαμπαρδώνη, αλλά αστοχεί. Η κεφαλή του δεν είχε προλάβει να θερμανθεί στο βαθμό που το απαιτούσαν οι παράμετροι βολής.

Στα αμέσως επόμενα δευτερόλεπτα, ο δεύτερος πύραυλος προλαβαίνει να συλλάβει τα καυσαέρια του δεύτερου F-102 και ο χαρακτηριστικός ήχος του εγκλωβισμού κυριαρχεί.

               Ο πύραυλος εκτοξεύεται και ο Νο2 του τουρκικού σχηματισμού ο Επισμηναγός Σονούρ γίνεται ήρωας για την χώρα του αφού το αεροσκάφος του μοιράζεται σε μικρά κομματάκια τα οποία πέφτουν με ταχύτητα στη θάλασσα σηκώνοντας έναν τεράστιο πίδακα νερού στην περιοχή που πετούσε το F-5 του Σκαμπαρδώνη.

Την κατάρριψη του τουρκικού μαχητικού ακολουθεί ένας σκληρός δεξής ελιγμός του Δινόπουλου ώστε να μην κτυπηθεί από τα φλεγόμενα κομμάτια του Τουρκικού μαχητικού.

Ο Σκαμπαρδώνης που έχει χάσει επαφή με τον Δινόπουλο και τα τουρκικά μαχητικά λαμβάνει οδηγίες από το Τζόκερ να επιστρέψει στη Βάση.

Ο Δινόπουλος παραμένει στην περιοχή, γυρνάει τους διακόπτες οπλισμού στα πυροβόλα, αφού είχε χρησιμοποιήσει και τους δυο πυραύλους και αναζητά τον τουρκικό Νο1.

Ο Αντισμήναρχος Βασίν έντρομος από το θέαμα της κατάρριψης του ζευγαριού του, εξαφανίζεται από την περιοχή χρησιμοποιώντας τον μετακαυστήρα και πετώντας προς άγνωστη κατεύθυνση. Λίγο πριν την Κόρινθο, αντιλαμβάνεται οτι η μεγάλη πόλη πάνω από την οποία είχε πετάξει ήταν η Αθήνα και στρέφεται προς την Ιωνική Γη. Τα καύσιμα τελειώνουν και μη μπορώντας να φτάσει στην βάση του, προσγειώνεται σε έναν δρόμο λίγο πριν την Σμύρνη. Το αεροσκάφος του καταστρέφεται ολοσχερώς και ο ίδιος τραυματίζεται σοβαρά. Μεταφερόμενος στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο της Σμύρνης, ξεψυχάει.

Ο Δινόπουλος μη μπορώντας να ανακαλύψει το τουρκικό F-102, αποφασίζει να επιστρέψει στη Νέα Αγχίαλο, τη στιγμή που στη Βάση προσγειώνεται ο Σκαμπαρδώνης.

Η τουρκική προπαγάνδα, διαδίδει πως 2 τουρκικά F-102 κατέρριψαν τα 2 Ελληνικά F-5. Καταχωρεί πληρωμένη διαφήμιση στο αγγλικό περιοδικό COMBAT AIRCRAFT, τον Νοέμβριο 1997, στην οποία έχουν φωτογραφία τουρκικού F-102 με λεζάντα ότι αυτό κατέρριψε 2 ελληνικά αεροσκάφη το 1974.

Μετά από χρόνια, ο Σκαμπαρδώνης μετατίθεται σε θέση στο ΝΑΤΟ μαζί με έναν τούρκο αεροπόρο. Ο τούρκος ισχυρίζεται πως τότε στην αερομαχία, καταρρίφθηκαν τα ελληνικά αεροσκάφη και πως οι Έλληνες αεροπόροι των F-5 είχαν σκοτωθεί.

Ο Δινόπουλος απαντά:

“ Μοιάζω με φάντασμα”;

Η απώλεια των 2 F-102 απέτρεψε τις παραβιάσεις για την επόμενη περίοδο.

               Έναν μήνα μετά την κατάρριψη, η Τουρκία εκδίδει την ΝΟΤΑΜ 714 με την οποία ισχυρίζεται πως η ευθύνη για την Έρευνα και Διάσωση από τον 25^ο παράλληλο και ανατολικότερα, της ανήκει.

               Από το 1975 ξεκινούν οι σποραδικές παραβιάσεις με την χρήση άοπλων μαχητικών και αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας S-2, χρησιμοποιώντας την πρόφαση των νατοϊκών συμμαχικών ασκήσεων.

               Το 1983 καταγράφεται η πρώτη παραβίαση του Ελληνικού Εθνικού Εναερίου Χώρου και του FIR Αθηνών με την χρήση οπλισμένων F-4 Phantom.

               Δυο Mirage F-1 της 342 Μοίρας Παντός Καιρού απογειώνονται από την Αεροπορική Βάση της Τανάγρας και σύντομα βρίσκονται στην ουρά των 2 Phantom, έχοντας τα όπλα τους στο “on”.

               Ζητούν οδηγίες από το Κέντρο Επιχειρήσεων.

Η εντολή είναι να συνοδεύσουν τα 2 τουρκικά Phantom εκτός Ελληνικού Εναερίου Χώρου.

Η ευκαιρία να τερματιστεί ο αεροπορικός πόλεμος του Αιγαίου χάνεται…

Η δεκαετία που ακολουθεί χαρακτηρίζεται από συχνές παραβιάσεις του Ελληνικού Εναερίου Χώρου από τουρκικά μαχητικά και την αναχαίτισή τους από τα Ελληνικά με νικητές τους Έλληνες πιλότους.

Από το 1988 η τουρκική απειλή αναβαθμίζεται ποιοτικά με την είσοδο F-16 καθώς γρήγορα διαφαίνεται πως το συγκεκριμένο αεροσκάφος υπερέχει στην κλειστή αερομαχία από τα Mirage F-1 και F-4 Phantom.

Το αποτέλεσμα είναι η μεταστάθμευση της 334 Μοίρας Παντός Καιρού από την Τανάγρα στο Ηράκλειο και η σταδιακή ανάπτυξη εκ μέρους των Ελληνικών πληρωμάτων εξελιγμένων τακτικών αντιμετώπισης των τουρκικών F-16 προκειμένου να ισοσκελιστεί η υστέρηση του Mirage F-1.

Σημείο καμπής  στη Μάχη του Αιγαίου ήταν η πτώση του Mirage F-1 και ο θάνατος του Υποσμηναγού Νίκου Σιαλμά στις 18 Ιουνίου 1992 στην θαλάσσια περιοχή του Αγίου Ευστρατίου, κατά τη διάρκεια αναχαίτισης τουρκικών F-16.

Ιστορία αγάπης και φροντίδας Νο2

Τετάρτη 08 Φεβρουαρίου του 1995  ώρα 11:02 το πρωί.

Από το ΕΚΑΕ δίνεται Scramble στην 126 Σμηναρχίας Μάχης  του Ηρακλείου. Διοικητής ήταν τότε ο Σμήναρχος Στυλιανός Δεμέναγας που σκοτώθηκε στο αεροπορικό δυστύχημα της Πάφου στις 10 Ιουλίου του 2002.

Δύο Mirage F-1 της 334 Μοίρας Παντός Καιρού που βρίσκονταν σε ετοιμότητα 15 λεπτών απογειώνονται τάχιστα. Χειριστές οι Ηρακλής Τσαμαδιάς και Θωμάς Κοκορόσος.

Νοτιοανατολικώς της Ρόδου τα 2 Ελληνικά Mirage F-1 , αναγνωρίζουν 4 τουρκικά F-16 που είχαν απογειωθεί από την αεροπορική βάση του Μπαλίκεσιρ και δίνουν εντολή απομάκρυνσης εκτός Ελληνικού Εναερίου Χώρου.

Τα 2 F-16 αποχωρούν, αλλά ένα ζεύγος  παραμένει στην περιοχή και ξεκινούν οι εμπλοκές. Οι Έλληνες Ιπτάμενοι εφαρμόζουν τις τακτικές που αναπτύχθηκαν για την αναχαίτιση των F-16 και σύντομα βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση.

Το 1 εκ των 2 F-16 αποχωρεί, αλλά ο Υποσμηναγός Μουσταφά Γιλντιρίμ συνεχίζει να εμπλέκεται με το Mirage F-1 του Ηρακλή Τσαμαδιά.

Τα δυο αεροσκάφη αερομαχούν με βαρελοειδείς ελιγμούς που επιφέρουν απώλεια ύψους.

Ο Έλληνας πιλότος βρίσκεται στην ουρά του τουρκικού πιέζοντάς το συνεχώς προς τα κάτω. Την τελευταία στιγμή, σε πολύ χαμηλό ύψος ο Eλληνας πιλότος αιφνίδια «τράβηξε» το αεροσκάφος του, αλλά ο Υποσμηναγός Μουσταφά Γιλντιρίμ δεν κατορθώνει να βγει από την βύθιση και χάνει το αεροσκάφος. Ο ίδιος χρησιμοποιεί το εκτινασσόμενο κάθισμα και διασώζεται. Ως ώρα πτώσης του τουρκικού F-16 έχει καταχωρηθεί η 11:37 π.μ.

Το Ελληνικό Mirage F-1 επιστρέφει στο Ηράκλειο όπου από το Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας έχει δοθεί εντολή τα δυο μαχητικά που ενεπλάκησαν στην αερομαχία να μην εισέλθουν στα selters αλλά να παραμείνουν στην άκρη του διαδρόμου αποπροσγειώσεων και να φωτογραφηθούν προκειμένου να υπάρχουν αποδείξεις οτι δεν χρησιμοποίησαν κάποιον από τους πυραύλους που έφεραν.

Οι δε πιλότοι, μετέβησαν στο γραφείο του Διοικητού της Μοίρας απ’ όπου επικοινώνησαν με το Αρχηγείο και έδωσαν διευκρινήσεις για την πτώση του τουρκικού μαχητικού. Φήμες ωστόσο, αναφέρουν πως όταν ο πιλότος που είχε εμπλακεί στην πτώση του τουρκικού, κατέβηκε από το Mirage, έκανε στους γύρω του νόημα με τα χέρια που σήμαινε κάτι σαν “τον έριξα”.

Αμέσως μετά την πτώση του τουρκικού F-16 ενεργοποιήθηκε το Σχέδιο Έρευνας και Διάσωσης. Δόθηκε εντολή σε ελικόπτερο ΑΒ-205 της Πολεμικής Αεροπορίας να απογειωθεί και να ερευνήσει για τον Γιλντιρίμ. Απογειώθηκε επίσης ένα C-130 που εκείνη τη στιγμή βρίσκονταν στο αεροδρόμιο της Ρόδου για άλλη Αποστολή.

Η εντολή προς τον πιλότο του C-130 Ιωάννη Σφήκα ήταν να πετάξει για την περιοχή 15 Ναυτικών Μιλίων Νοτιοανατολικά της Νήσου Ρόδου για εντοπισμό του σημείου που είχε πέσει στη θάλασσα το Τούρκικο Αεροσκάφος και του χειριστή του.

Πλησιάζοντας το παραπάνω σημείο το πλήρωμα του C-130 εντόπισε από απόσταση περίπου 3 Ν.Μ το σημείο από την ύπαρξη μεγάλης κηλίδας και με τη πρώτη άνωθεν του διέλευση εντοπίσε και το χειριστή του ο οποίος κουνούσε τα χέρια του.

Όσο το ελικόπτερο Ερευνας και Διάσωσης πλησίαζε στην περιοχή, το C-130 έκανε σε ύψος 500 ποδών κύκλους πάνω από το σημείο που είχε εντοπιστεί ο τούρκος. Με την πρώτη προσπάθεια ο Κυβερνήτης και το πλήρωμα του ελικοπτέρου κατάφεραν να ανασύρουν τον χειριστή και να πάρουν πορεία επιστροφής τους στο αεροδρόμιο της Ρόδου πετώντας στο ελάχιστο ύψος άνωθεν της θάλασσας ενώ το C-130 έκανε κύκλους άνωθεν αυτού λόγο της μικρής του ταχύτητας εν είδη προστασίας του. Κυβερνήτης του ελικοπτέρου ήταν ο ο Σάκης Γαβριήλ και μηχανικός – διασώστης ο Στέφανος Ιωαννίδης.

Άνωθεν της περιοχής συνέχιζαν να πετάνε 2 Τούρκικα F-16 τα οποία όταν το C-130  εντόπισε τον Γιλντιριμ κατέβηκαν περίπου στο ύψος του και άρχισαν να εκτελούν επιθετικούς ελιγμούς εναντίον του Ελληνικού αεροσκάφους και μανούβρες εκφοβισμού του πληρώματος. Οι παραπάνω επιθετικοί ελιγμοί  και η ‘’συνοδεία ‘’ τους συνεχίστηκε μέχρι την απόσταση λίγο πριν το C-130 φτάσει μαζί με το Ε/Π στη παραλία της Ρόδου. Οι οδηγίες από το Κέντρο Επιχειρήσεων προς τα Ελληνικά ιπτάμενα μέσα ήταν να αγνοήσουν τα τουρκικά F-16  και να συνεχίσουν κανονικά την Αποστολή τους.

Το ελικόπτερο και το C-130 προσγειώθηκαν στο Αεροδρόμιο των Μαριτσών της Ρόδου και με ασθενοφόρο ο τούρκος πιλότος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο για παροχή πρώτων βοηθειών.

Μετά την επιστροφή του στο Αεροδρόμιο, δώθηκε εντολή στο C-130 να τον μεταφέρει στο “DALAMAN”, βορειοανατολικά της Ρόδου. Στη διαδρομή εμφανώς σοκαρισμένος απέφευγε οποιαδήποτε οπτική επαφή με τα μέλη του πληρώματος του C-130 και τα λιγοστά του λόγια ήτανε φοβισμένα.

Πριν την επιβίβασή του στο C-130 του είχε δοθεί να κρατάει ένα κλαδί ελιάς.

Όταν το Ελληνικό C-130 προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο του Νταλαμάν στην Άγια Γη της Μικράς Ασίας, περιμέναν στην πίστα παρατεταγμένοι υψηλόβαθμοι Αξιωματικοί της Βάσης με επικεφαλής τον αντίστοιχο Αρχηγό της Τουρκικής Αεροπορίας. Ήταν αμίλητοι.
Στεκόντουσαν σε θέση προσοχής και χαιρετούσαν στρατιωτικά το ελληνικό αεροσκάφος. Το πλήρωμα ψήλωσε από υπερηφάνεια που χαιρετούσανε την ελληνική σημαία του αεροσκάφους.

Πρώτος που υποδέχτηκε τον υποσμηναγό Μουσταφά Γιλντιρίμ ήτανε ο Αρχηγός του. Στο Κέντρο Επιχειρήσεων της Βάσης, προσέφεραν στο Ελληνικό πλήρωμα αναψυκτικά, γλυκά
και δωρεάν δεκαήμερες διακοπές το καλοκαίρι σε παρακείμενο παραλιακό ξενοδοχειακό συγκρότημα.

Αλλά κανείς από το Ελληνικό πλήρωμα δεν καταδέχθηκε τα οθωμανικά δώρα. Είχαν επικρατήσει κατά κράτος και επί του πεδίου αλλά και στο παιχνίδι των εντυπώσεων.

Στην αρχή του 1995, είχε ξεκινήσει ελληνικό πρόγραμμα για την επανακατοίκηση των βραχονησίδων. Στόχος ήταν η δημιουργία βασικών συνθηκών διαβίωσης που θα βοηθούσαν στην πληθυσμιακή θωράκισή τους, ενώ τον Μάιο του 1995 το Ελληνικό Κοινοβούλιο κυρώνει την υπογραφή της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Στις 08 Ιουνίου του ίδιου έτους, η Τουρκία που δεν είχε υπογράψει την εν λόγω Σύμβαση, προκειμένου να προφθάσει οποιαδήποτε επέκταση των Ελληνικών Χωρικών Υδάτων στο Αιγαίο από τα 6ν.μ που ίσχυαν εως τότε στα 12 ν.μ που έδινε το δικαίωμα στην Ελλάδα η UNCLOS, μέσω της Εθνοσυνέλευσης, δίνει το δικαιώμα στην τότε Κυβέρνηση της Τανσού Τσιλέρ να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα, περιλαμβανομένων και των στρατιωτικών, εναντίον της Ελλάδας, σε περίπτωση που η τελευταία επέκτεινε τα χωρικά της ύδατα. Η κίνηση αυτή αποτελεί το γνωστό Casus Belli.

Το 2ο μισό του 1995 παρατηρήθηκε κλιμάκωση της έντασης και της επιθετικής συμπεριφοράς της τουρκικής αεροπορίας και ναυτικού.

Στο διπλωματικό πεδίο, η Τουρκία ξεκίνησε να αναφέρεται σε γκρίζες ζώνες μέσω των οποίων στόχευε να αφαιρέσει από την Ελλάδα την δυνατότητα μετατροπής του Αιγαίου σε Ελληνική λίμνη μέσω της νόμιμης επέκτασης των χωρικών υδάτων. Η Τουρκία χτύπησε στον σκληρό πυρήνα της Ελληνικής κυριαρχίας. Αμφισβήτησε την ίδια την Ελληνική κυριαρχία σε συγκεκριμένα νησιά και νησίδες στο Αιγαίο.

Ανήμερα των Χριστουγέννων του 1995 , λαμβάνει χώρα η προσάραξη του Φιγκέν Αγκάτ ο καπετάνιος του οποίου αρνήθηκε την ελληνική βοήθεια ρυμούλκησης, με το πρόσχημα ότι τα νησιά ήταν Τούρκικα και επομένως, απαγορευόταν να επέμβει η Ελλάδα.

Ιστορία αγάπης και φροντίδας Νο3

Στις 27 Δεκεμβρίου, την ημέρα που το Φιγκέν Αγκάτ μεταφέρονταν από δύο ελληνικά ρυμουλκά στο λιμάνι Κιουλούκ της Τουρκίας, δυο τουρκικά F-4 παραβιάζουν τον Ελληνικό Εθνικό Εναέριο Χώρο άνωθεν της Χίου και συνεχίζουν να πετούν βόρεια προς Λέσβο.

Δυο F-16 της 330 Μοίρας Παντός Καιρού απογειώνονται από την 130 ΣΜ της Λήμνου για να αναχαιτίσουν τα Τουρκικά.

Όταν τα 2 ζεύγη των αεροσκαφών συναντώνται, οι Τούρκοι λαμβάνουν επιθετική διάταξη και έτσι γρήγορα ξεκινάει αερομαχία.

O πιλότοw Altug Karaburun δεν κατάφερε να βγάλει το Phantom από τον  ακραίο ελιγμό που είχε εισέλθει, με αποτέλεσμα το τουρκικό F-4E με σειριακό αριθμό 67-301 να καρφωθεί στη θαλάσσια περιοχή της Λέσβου και να παρασύρει στον θάνατο τον χειριστή του.

Ο συγκυβερνήτης Μεχμέτ Κιράλ καταφέρνει να εκτιναχθεί με επιτυχία και διασώζεται από ελληνικό ελικόπτερο ΑΒ-205, το οποίο τον μεταφέρει στο νοσοκομείο της Λέσβου.

Η Ελληνική κυβέρνηση επανέλαβε τις αστειότητες που είχε πράξει κάποιους μήνες πριν στην Ρόδο, και προσέφερε στον επιζήσαντα Υποσμνηναγό Κιράλ έναν κλάδο ελαίας Τον παρέδωσε στην ηγεσία του σε στρατιωτικό αεροδρόμιο της Σμύρνης , αντί να τον δικάσει και να τον φυλακίσει καθώς είχε παραβιάσει την Ελληνική Εθνική Κυριαρχία ένστολος και πιλοτάροντας εχθρικό οπλικό σύστημα.

Οι ανήπαρκτοι χειρισμοί της φοβικής και ελλειματικής Ελληνικής Κυβέρνησης , οδηγούν σε κλιμάκωση τα γεγονότα του Φιγκέν Αγκάτ και έτσι Ελλάδα και Τουρκία εισέρχονται σε μια άνευ προηγουμένου κρίση την νύχτα 30 / 31 Ιοανουαρίου πέριξ των βραχονησίδων Ίμια.

Καθόλη τη διάρκεια της Κρίσης, η Πολεμική Αεροπορία είχε επιδείξει Επιχειρησιακή Ανωτερότητα από την τουρκική και είχε επικρατήσει κατά κράτος στις αερομαχίες που έλαβαν χώρα.

Δυστυχώς , οι προδοτικοί χειρισμοί της τότε Ελληνικής Κυβέρνησης επέτρεψαν σε τούρκους βατραχανθρώπους να πατήσουν ελληνικό έδαφος και να χαθούν 3 αεροπόροι του Πολεμικού Ναυτικού. Τεχνιέντως η ρετσινιά φορτώθηκε στις Ένοπλες Δυνάμεις κάτι που τις αδικούσε καθώς είχαν επί του πεδίου αποδείξει τις ημέρες της κρίσης πως αν ελάμβαναν τη διαταγή θα είχαν ξεμπερδέψει από τους οθωμανούς για τα επόμενα 100 χρόνια.

               Η περίοδος μετά τα Ίμια ήταν περίοδος με την ένταση στα ύψη. Οι κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου είχαν προχωρήσει στον σχεδιασμό του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου και ήδη είχε αρχίσει ο συντονισμός των επιτελείων για την σχεδίαση και την υλοποίηση των κοινών διακλαδικών ασκήσεων Νικηφόρος – Τοξότης 1996.

               Τον Αύγουστο του 1996, λαμβάνουν χώρα στην Κύπρο οι δολοφονίες των Ηρωομαρτύρων Ισαάκ και Σολωμού από το κατοχικό καθεστως.

               Την 1η Οκτωβρίου, στην μεγάλη παρέλαση της Εθνικής Φρουράς για την επέτειο της ανεξαρτησίας, λαμβάνουν μέρος και 4 F-16, ενώ τις επόμενες ημέρες η τελική φάση των ασκήσεων Νικηφόρος – τοξότης οδηγεί μεγάλο αριθμό αεροσκαφών της Πολεμικής αεροπορίας να επιχειρεί στον άξονα Κρήτης – Κύπρου και αντίστοιχο αριθμό αεροσκαφών της τουρκικής να προσπαθεί να ανακόψει την επιχείρηση χωρίς αποτέλεσμα.

               Κατά γενική ομολογία, τις ημέρες εκείνες εκτιλήχθηκαν από τις σκληρότερες αερομαχίες .

Ιστορία αγάπης και φροντίδας Νο4

Στις 08 Οκτωβρίου,  δυο F-16 και τέσσερα τουρκικά Phantom παραβίασαν  τον Ελληνικό Εναέριο Χώρο και κατευθύνθηκαν προς τη Σκύρο.

Δυο Mirage 2000 της 332 ΜΠΚ απογειώνονται από την 135 ΣΜ της Σκύρου για να αναχαιτίσουν τον εχθρικό σχηματισμό.

Σε λίγη ώρα τα δυο ελληνικά Mirage-2000 και τα δυο τουρκικά F-16 ξεκινούν αερομαχία με τους Τούρκους χειριστές αδιαφορώντας για τους κανόνες ασφαλείας, να προσπαθούν να εγκλωβίσουν τα ελληνικά μαχητικά χωρίς επιτυχία.

Τότε στο τουρκικό διθέσιο F-16D σημειώνεται μια έκρηξη…

Ο χειριστής Osman Cicekli (πίσω κάθισμα) προλαβαίνει να εκτιναχθεί από το F-16 ενώ ο κυβερνήτης Nail Erdogan χάνεται μαζί με το αεροσκάφος του. Ο πιλότος του 2ου F-16C, έντρομος έστρεψε προς τα Μικρασιατικά παράλια και διασώθηκε.

Ο Osman Cicekli διασώθηκε από ελληνικά AB-205 πρίν προλάβουν να καταφτάσουν στο σημείο τα τουρκικά SAR ελικόπτερα, νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο της Χίου και επέστρεψε στην Τουρκία με Ελληνικό C-130.

Κάποιοι από το νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου της Χίου άφησαν να εννοηθεί οτι ο Οσμάν Τσιτσεκλί ήταν ισραηλινός εκπαιδευτής με “τουρκικό ψευδόνημο καθώς η προφορά του παρέπεμπτε σε αυτό.

Η αιτία της έκρηξης στο διθέσιο τουρκικό F-16 δεν έχει επισήμως διευκρινιστεί. Το γεγονός ωστόσο πως όταν τα 2 Mirage προσγειώθηκαν στην Βάση, απουσίαζε ένας πύραυλος Magic-II δεν αφήνει περιθώρια για δεύτερες σκέψεις.

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Αθανάσιος Γρίβας, ο πιλότος από το αεροσκάφος του οποίου έφυγε ο πύραυλος, ήταν το 1992 στην αερομαχία που χάθηκε ο Ήρωας Σιαλμάς ο Νο2 του σχηματισμού και αναγνώρισε την κάσκα του τούρκου πιλότου που βρίσκονταν στα σκοπευτικά του Σιαλμά , στην αερομαχία του Οκτωβρίου του 1996.

Άλλες φήμες, αναφέρουν οτι ο Γρίβας, απλά ξέπλυνε τη ντροπή την οποία είχαν φορτώσει στις Ένοπλες Δυνάμεις εννέα μήνες πριν, εκείνη τη μαύρη νύχτα των Ιμίων ή απλά πήρε εκδίκηση για τους τρεις Ήρωες του Ναυτικού και τα 2 λεβεντόπαιδα στην Κύπρο.

Οποιοδήποπτε και από τα σενάρια να ισχύει, κάτω από την καλύπτρα του Mirage με S/N 236, προστέθηκε ένα killmark “ mehmetcik busters”  το οποίο όμως ξεβάφτηκε σχετικά σύντομα μετά από εντολές της πάντα political correct στρατιωτικής ηγεσίας, λες και το killmark θα γινόταν η αιτία να ξεκινήσει ένας πόλεμος με ολέθριες συνέπειες για την χώρα.

Το συγκεκριμένο αεροσκάφος ευτυχώς ήταν από αυτά που εκσυγχρονόιστηκαν  σε Mirage 2000-5 κάποια χρόνια αργότερα και πλέον υπηρετεί στην 331Μοίρα με S/N 536.

Η δεκαετία που ακολούθησε χαρακτηρίζεται από μια διαρκή διολίσθηση των Ελληνικών πολιτικών ηγεσιών έναντι των θέλω της Τουρκίας.

Το φιάσκο των  S-300 και η απαίτηση των βρετανών προκειμένου να μην ασκήσουν βέτο στην ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οδήγησαν στην ουσιαστική κατάργηση του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου.

Η Τουρκική Αεροπορία από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 εισήγαγε τις δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις στο επιχειρησιακό της Δόγμα και αναβάθμισε ποιοτικά τις παραβιάσεις στο Αιγαίο με συνδεδυασμένες αεροναυτικές δυνάμεις.

               Σημείο καμπής στην Μάχη του Αιγαίου η δολοφονία του Σμηναγού Ηλιάκη στις 23 Μαϊου του 2006.

               Ο τρόπος χειρισμού του δυστυχήματος από την τότε Ελληνική Πολιτικοστρατιωτική Ηγεσία θα πρέπει να διδάσκεται σε όλες τις διπλωματικές και στρατιωτικές σχολές του πλανήτη με τίτλο “ τι να μην κάνεις σε μια κρίση “.

               Το περιστατικό αυτό θα τύχει ξεχωριστής ανάλυσης από το κανάλι.

Θα κρατήσουμε όμως οτι από τότε και για τα επόμενα χρόνια δόθηκε η άθλια εντολή στα Ελληνικά πληρώματα να μην προχωρούν σε αναχαίτιση, αλλά σε αναγνώριση των εισβολέων εξ’ αποστάσεως.

               Με άλλα λόγια, από το περιστατικό αυτό και μετά, η πολιτικοστρατιωτική ηγεσία κατόρθωσε να κερδίζουμε επί του πεδίου και να χάνουμε τον πόλεμο. Παρά το γεγονός οτι θα μπορούσε να λάβει αφορμή εξ’ αυτού και να σκληρύνει περαιτέρω τις εμπλοκές στον αέρα.

               Το 2008, για πρώτη φορά καταγράφεται παραβίαση από τουρκικό μη επανδρωμένο HERON. Δύο ελληνικά F-16 αναχαιτίζουν το ΜΕΑ. Στην επιστροφή, ένα εξ΄αυτών προσβάλλεται από κεραυνό και παρολίγο να χαθεί. Αλλή μια ευκαιρία χάνεται, αφού θα μπορούσε το ΜΕΑ να έχει καταρριφθεί.

Η κατάσταση εκτραχύνεται αφού ο αριθμός των παραβιάσεων του Εθνικού Εναερίου Χώρου αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο.

Υπεισέρχεται στη δημόσια συζήτηση η έννοια των υπερπτήσεων, κάτι που στους λογικά σκεπτόμενους προκαλεί αηδία, αφού η παραβίαση του ΕΕΧ είναι ίδιας βαρύτητας, είτε το εχθρικό αεροσκάφος υπερίπταται άνωθεν χωρικών υδάτων είτε κυρίαρχου εδάφους.

Τον Μάρτιο του 2020, ακριβώς 2.500 χρόνια μετά τη Μάχη των Θερμοπυλών Σώματα Ασφαλείας, Στρατός και απλοί πολίτες αποκρούουν την μεγάλη τουρκική επίθεση στον Έβρο με τη χρήση σύγχρονων βαζιβουζούκων.

Παραδόξως η Ελληνική Πολιτική Ηγεσία στέκεται στο ύψος των περιστάσεων.

Το καλοκαίρι του ιδίου έτους, η τουρκία με τη χρήση του ερευνητικού ORUC REIS δημιουργεί μια τρίτη κρίση μετά από αυτές του Σισμίκ και του Χόρα.

Η Ελληνική Ηγεσία παρατάσει τον Στόλο κατά μήκος της γραμμής αντιπαράθεσης Ελλάδας – Τουρκίας.

Στις 12 Αυγούστου, 2.500 χρόνια παρά έναν μήνα, από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας λαμβάνει χώρα η πρώτη Ελληνοτουρκική Ναυμαχία των νεοτέρων χρόνων.

Η φρεγάτα ΛΗΜΝΟΣ διακόρευσε την τουρκική ναυαρχίδα ΚΕΜΑΛ ΡΕΙΣ ενώ τα ελληνικά υποβρύχια έκαναν πάρτυ με ούζα στη γραμμή Εβρός – Καστελόριζο – Κύπρος.

Ιστορία αγάπης και φροντίδας Νο5

Στις 20 Αυγούστου του 2020, δύο Phantom της 338 Μοίρας απογειώθηκαν από την 117 Πτέρυγα Μάχης προκειμένου να συμμετέχουν σε ασκήσεις μετά στρατευμάτων της ΑΣΔΕΝ σε Ρόδο και Κω.

Φθάνοντας πάνω από την Ρόδο, παρενοχλήθηκαν από 2 τουρκικά F-16 που είχαν απογειωθεί από το αεροδρόμιο του Νταλαμάν . Οι τούρκοι είχαν ως στόχο να καταφέρουν να αγκιστρώσουν τα ελληνικά Phantom σε αερομαχία ώστε να καταναλωθεί το καύσιμό τους και να δημιουργηθεί πρόβλημα.

Τα Ελληνικά πληρώματα εισήλθαν στην αερομαχία αγκιστρώνοντας όμως εκείνα τα τουρκικά. Την ίδια στιγμή, 4 F-16 επιφυλακής απογειώθηκαν από την Αεροπορική Βάση της Σούδας και πλησίασαν το σημείο της εμπλοκής από δύο κατευθύνσεις υπό μορφή τανάλιας.

Όταν τα Phantom αποχώρησαν οι τούρκοι πιλότοι αντιλήφθηκαν πως βρίσκονταν στο κέντρο ενός κλοιού από 4 ελληνικά F-16 και προσπάθησαν να απεμπλακούν χωρίς επιτυχία.

Τα ελληνικά πληρώματα αποφάσισαν να δείξουν οίκτο, και τα δυο τουρκικά έλαβαν πορεία προς Νταλαμάν.

Το ένα εκ των δυο προσγειώθηκε με σβηστό κινητήρα. Κατέληξε στο χαντάκι στην άκρη του διαδρόμου αποπροσγειώσεων πιάνοντας φωτιά. Ο πιλότος διασώθηκε, το αεροσκάφος κατέληξε στην τροπαιοθήκη της 340 Μοίρας, της Μοίρας του Κωστή Ηλιάκη.

Το 2ο αεροσκάφος, αποφάσισε να κουρέψει τα γρασίδια δίπλα από τον διάδρομο. Ο πιλότος σώθηκε, το αεροσκάφος είναι άγνωστο αν επανήλθε σε υπηρεσία.

Φήμες αναφέρουν πως ο πανίσχυρος Νταγίπ προχώρησε σε πρόγραμμα Σωματικής Βελτίωσης (γνωστό στα σαλόνια ως ΣΩ-ΒΕ, αλλά στα αλώνια ως καψονάρα) στους επιτελείς του Κλάδου πληροφορίων που του είχαν αναφέρει πως το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ήταν πεθαμένο και πως η Πολεμική Αεροπορία τα τελευταία 15 χρόνια δεν είχε αγοράσει ούτε βίδα.

Δεν γνώριζαν φαίνεται, ότι με τους Αρχιτέκτονες δεν πρέπει να αστειεύεσαι.

Η ενεργοποίηση του πανίσχυρου ραντάρ των S-400 κρίθηκε αναγκαία από το Επιτελείο της τουρκικής αεροπορίας προκειμένου να «αποστειρωθεί» η περιοχή του Καστελλορίζου και να διαρρηχθεί ο άξονας Κρήτης – Κύπρου.

Bonus περιστατικό Νο1

Στις 25 Αυγούστου  μετά από 22 χρόνια, 2 F-16 της Μοίρας των Θεών (336 Μοίρα Όλυμπος) προσγειώθηκε στην Αεροπορική Βάση της Πάφου, αφού προηγουμένως είχε περάσει σουβλάκι το ραντάρ των S-400 και είχε αναγκάσει τον Νταγίπ από την Ποταμιά της Ριζούντας, αυτή τη φορά να τραβήξει καψωνάρα στους επιτελείς της αεροπορίας.

Οι Έλληνες της Κύπρου αναθάρρησαν.

Τα 2 F-16 παρέμειναν στους ουρανούς της Μεγαλονήσου και σε συνεργασία με την Φρεγάτα Κανάρης που από την αρχή της κρίσης του Oruc Reis βρίσκονταν στον κόλπο της Λεμεσού έκαναν πάρτυ.

Τα κλαψουρίσματα των γνωστών πρεσβευτών του μαρασμού ότι και καλά η Τουρκία θα επιτεθεί στην Κύπρο επειδή τα Ελλαδικά F-16 προσγειώθηκαν στην Πάφο, οι ολύμπιοι Θεοί της 336 τα έγραψαν στο σωστό σημείο και κάλεσαν και άλλους 6 φίλους τους.

               Οκτώ (8) συνολικά F-16 ασκήθηκαν στον εναέριο χώρο της Κύπρου και επέστρεψαν στις βάσεις τους γιατί πολύ απλά, αυτοί μπορούν.

               Η τουρκική αεροπορία κράτησε χαμηλά τη μπάλα, διότι αντιλήφθηκαν οτι δεν τους έπαιρνε μετά από μια χαμένη φρεγάτα και 2 μαχητικά, να σταθούν απέναντι στους Υψιπέτες αετούς που επέστρεφαν από την πόλη του Παλληκαρίδη έχοντας σηκωμένη τη ….. διάθεσή τους.

Bonus περιστατικό Νο2

Όσα όμως και αν έπραξε η Πολεμική Αεροπορία το καλοκαίρι του 2020, θέλει πολλά ψωμιά ακόμη για να φτάσει το υπέρτατο περιστατικό της 2ας Απριλίου του 1987 μια μόλις εβδομάδα μετά την κρίση του Μαρτίου.

Ο ένας εκ των δύο πιλότων,  Μίλτος Σκαραμαγκάς αφηγείται:

 «Hμέρα Πέμπτη 02 Απριλίου, απογειώθηκαν δύο Φάντομ από Σκύρο και έκαναν αερομαχία με δύο F-104 δικά τους. Kυβερνήτες ο Γιάννης ο Πατσαντάρας κι εγώ. Tους “σκίσαμε” και επειδή έμειναν από καύσιμα πήγαν να προσγειωθούν στο αεροδρόμιο Tσίλι της Σμύρνης στα παράλια. O Γιάννης μού φώναξε να ακολουθήσω. Έπιασε κλειστό σχηματισμό τον ένα κι εγώ τον άλλο και φτάσαμε μέχρι την τελική φάση προσγείωσης. Kάναμε «touch and go» (άγγιγμα και απογείωση) στο τουρκικό αεροδρόμιο!

Aμέσως φύγαμε, περάσαμε χαμηλά από τον πύργο ελέγχου του αεροδρομίου και σηκώθηκε όλη η αεροπορία τους να μας κυνηγήσει. Tο ραντάρ της Mυκόνου φώναζε σαν τρελό. Hταν ο Θύμιος που κατάλαβε τι έγινε. Tότε πετάξαμε υπερηχητικά από όλα τα χωριά τους. Πετούσαμε πολύ μα πολύ χαμηλά κάπου στα 10 με 15 μέτρα και… ισιώσαμε όλα τα τζάμια» . 

Αυτά και πολλά άλλα περιστατικά μπορούν να αναφερθούν, όπως για παράδειγμα οι φιλοφρονήσεις που ανταλλάχθηκαν μεταξύ “συμμάχων” ή όπως για κάποια ακροδεξιά στοιχεία της 335 που όταν προσγειώθηκαν στο Ικόνιο για την συμμαχική άσκηση, γονάτισαν και φίλησαν τ’ Άγια Χώματα της Μικράς Ασίας. Η για κάποια άλλα ανώριμα παιδιά με χιλιάδες ώρες πτήσης που είχαν τα μυαλά τους αλλού και μπέρδεψαν τους ουρητήρες με την πόρτα της αποθήκης οπλισμού.

Τα ίδια παιδιά, που 23 χρονών κοσμοκαλόγεροι κυνηγούν την αυτοβελτίωση κι έχουν κάνει το “ Άμμες δε γεσόμεθα πολλώ κάρρονες “ τρόπο ζωής και εμμονή και είναι έτοιμα να στείλουν στον απόπατο της Ιστορίας τις οθωμανικές ονειρώξεις, όπως ακριβώς 28 χρόνια πριν.